18 March 2012

Γιώργος Βουτσάς - Βαρκελώνη '97




ολα ειναι αληθινά...τα εξιστορώ ακριβώς...ότι δεν γράφεται ειναι από κενό μνήμης...μάλλον οι κουβανοί (συνοδοί της κοπέλας) με "ελαφρυναν" κάποια δεκάδες δολλάρια αλλά ποιός έδινε σημασία εκείνη την ώρα! το πέσιμο ηταν αληθινό!είχεπροηγηθεί επίσημο δείπνο σε παραδοσιακή ταβέρνα στη Rabla και μετά ξανά στο πούλμαν κατά τις 12 για το ξενοδοχείο
 40 χλμ μακρυά.ο μόνος που δεν ακολούθησε ημουν εγώ αφού μάταια αναζήτησα συνεργάτη για το "νυκτερινό έγκλημα"είμουν και πιωμένος. Χά! πέρασα περίφημα μόνος μου....



και η ποιητική απόδοση εκείνης της βραδυάς...



Βαρκελώνη '97


  
αργά...
ουίσκι και καπνός
ευδαιμονία
και λίγη θολούρα
μουσική απο το blow up
με Herbie Hancock,
με πάει πίσω
στη Βαρκελώνη

φώτα της βαθειάς νύχτας
αυτά που μωβίζουν
όχι τα δυνατά.
μόλις βλέπεις μπροστά σου.
το άγνωστο
αρκετό οινόπνεμα,
σκοντάφτω, πέφτω, σηκώνομαι όμως
πάλι καλά, άγνωστος μεταξύ αγνώστων

γέφυρα
μαγνήτης τα νυχτερινά club
τα μπαράκια στη σειρά
οι μουσικές σειρήνες καλούν
για συνέχεια της βραδιάς

σε ένα,
χωρίς επιλογή.
χαμός, χορός, χαρά
άγνωστοι μεταξύ τους οι περισσότεροι
τους ενώνει η επιθυμία
κρυφή η φανερή
δεν έχει σημασία

barwoman
φιλική φιγούρα!
τα ποτήρια το ένα μετά το άλλο
σε λίγο ο κόσμος είναι ένα

μόνος
τι άλλο να κάνεις
ο χορός με την κουβανέζα
μοντέλο; πουτάνα;
ποιός ξέρει;
ξεφάντωμα

πάλι στο μπάρ
το κορίτσι
χαμογελά συγκαταβατικά
ξανά ποτήρι...
αλλά
κάποια στιγμή πρέπει να φύγω!
τα πάντα γυρίζουν
τ ε ζ α

στο πίσω κάθισμα
του οποιουδήποτε ταξί
διεύθυνση
μακρυά
σαράντα χιλιόμετρα

κοιμώμουν σ όλη τη διαδρομή
μπορούσε να με καθαρίσει
και να με πετάξει
σε κάνα χαντάκι,
μα ο ευγενικός Ισπανός
με πήγε στο ξενοδοχείο
με σκούντησε απαλά...
''here we are sir
we've arrived''





 Uploaded by on 23 Sep 2009

No comments: