21 March 2014

Γιώργος Βουτσάς - Μια στιγμή όλα






Γύριζα αργά από τη δουλειά ακολουθώντας τη συνηθισμένη διαδρομή Όμως αυτή τη φορά ήταν σαν να την έκανα πρώτη φορά...Τελικά δεν μου φαίνεται παράξενο...Πόσα πράγματα  προσπερνάμε κάθε μέρα αλλά δεν τους δίνουμε σημασία και φτάνει μια στιγμή...


Μια στιγμή όλα


Περασμένα μεσάνυχτα. Οδηγούσα αργά...χωρίς μουσική,
μόνο ο ήχος της μηχανής.
Κατέβασα λίγο το παράθυρο  και ο παγωμένος αγέρας με κτύπησε στο πρόσωπο ευχάριστα.
Προσπέρασα το λιμανάκι με τις βάρκες, 
μαύρες λικνιστές φιγούρες.
Κοίταξα για τσιγάρο...Ούτε ένα! Το περίπτερο κλειστό.Συνέχισα...
Φθάνοντας 
όμως στη στροφή  μαγεύτικα!
Ο παφλασμός  από τα  άγρια κύματα,  ο αγέρας,αόρατο χέρι,
λύγιζε τις κορφές των ευκαλύπτων και τα φύλλα τους  χόρευαν σαν τρελά, παίζοντας κρυφτό με το φώς, αλλάζοντας συνεχώς χρώμα
από το κίτρινο των φαναριών.
Οι αραιές ψιχάλες, οι ανταύγειες στην άσφαλτο, ο έρημος δρόμος
και μπροστά  το αλσύλιο.

Μια στιγμή...όλα!










No comments: