11 March 2012

Ιάσων Ιωαννίδης - Ήρθε το νερό


                                            






Ήρθε το νερό

Ήρθε το νερό μουγγρίζοντας,
σάν τον ταύρο του χωριού μας,
τον Καρά.
Ήρθε το νερό,αφρίζοντας
σαν το άτι του χωριού μας,
τον Σαρή.
Ήρθε το νερό κι απλώθηκε
σαν τις δίπλες του χορού μας
στην πλατέα!

Παίρνει το δρόμο της ματιάς μας,
παίρνει το δρόμο της καρδιάς μας,
παίρνει το δρόμο χωριού!

Στις μουριές μας έμπλεξε
το θολό του δίχτυ...

Ήρθε το νερό,
με καλάμια και με χώμα.
Σήκωσε κρυφά τις θημωνιές,
τα γιοφύρια φόρτωσε
στην πλατειά του ράχη-
και ξεκίνησε!...







 Φανταστικός ο γνήσιος χωρικός 'ε; Εγώ ακόμα τρέχω για να αποφύγω το νερό...να μή με πνίξει!


 http://didymoteicho.net/index.php?option=com_content&view=article&id=675:lr------&catid=39:nea-tou-evrou&Itemid=60

 Πέθανε σε ηλικία 82 ετών ο ποιητής Ιάσων Ιωαννίδης. Η κηδεία του έγινε στο νεκροταφείο της Κηφισιάς. Ο Ιάσων Ιωαννίδης είχε γεννηθεί το 1928 στο Διδυμότειχο του Εβρου, όπου και είχε ολοκληρώσει τις γυμνασιακές σπουδές του. Πήρε μέρος στην Εθνική Αντίσταση και για τη δράση του αυτή στάλθηκε ως εξόριστος στη Μακρόνησο, μαζί με τον πατέρα του Γιώργο και τον αδερφό του Σταύρο. Όταν επέστρεψε από την εξορία, εγκαταστάθηκε στη Νέα Ιωνία και στη συνέχεια σε άλλες συνοικίες των Αθηνών.
Σπούδασε λογιστικά και εργάστηκε ως λογιστής μέχρι τη συνταξιοδότησή του. Με τη λογοτεχνία και ιδίως με την ποίηση, ασχολήθηκε από πολύ νέος.
Είχε εκδώσει τις ποιητικές συλλογές: Φωνές απ’ την πέτρα και τον άνεμο, (1954), Φλέβες ποταμού (1958), Απ’ το υπόγειο (1965), Αλεξίφωτο (1974), Μοίρα και διέξοδος (1978), Γραγή (1982), Πορεία και χρόνος (1987), Ελεος και φόβος (1992), Με τα μάτια πετούν οι άνθρωποι (1994) και Μετάληψη (2004). Είχε εκδώσει και δύο συλλογές διηγημάτων με τους τίτλους Ο μιγάς (1975) και Σήματα ζωής (2000) και είχε γράψει θεατρικά έργα που παραμένουν ανέκδοτα.
Συνεργάστηκε με τα περιοδικά «Επιθεώρηση τέχνης», «Τομές» και «Ευθύνη». Το έργο του έχει συγκεντρωθεί σε έναν τόμο («Ποιήματα-διηγήματα», 1982).
Όπως σημειώνει ο Βάσος Ηλία Βογιατζόγλου στο δίτομο έργο του «Ιωνική φιλοκαλία» ο Ιάσων Ιωαννίδης «από το πρώτο κιόλας βιβλίο του δείχνει το αληθινό ποιητικό του ανάστημα. (…) Γρήγορα ανακαλύπτει έναν ιδιαίτερο προσωπικό τόνο που, αργότερα, με την πάροδο των χρόνων, θα τον οδηγήσει όλο και πιο αποτελεσματικά στην κατάκτηση ενός καθαρά προσωπικού ύφους.
Ολόκληρη η ‘ανθρωπολογία’ του Ι. ισορροπεί σταθερά ανάμεσα στις απαρασάλευτες αξίες του έρωτα, της ελευθερίας, του θανάτου. (…) Το ερωτικό στοιχείο πάλλεται παντού ακόμη και στις βαθύτερες και πιο απομονωμένες στιγμές στοχασμού του ποιητή. Πότε χρησιμοποιώντας πρωτογενή δομικά υλικά της καθημερινής δημοτικής μας παράδοσης πιο κοντά στην καταγωγή του από την ελληνική ύπαιθρο και πότε μέσα από πηγαία παγανιστικά στοιχεία της ιδιοσυγκρασίας του, συνθέτει λαμπρές λυρικές εικόνες, γεμάτες λάμψη και αισθησιακή φλόγα.
Καταγράφοντας ένα ημερολόγιο φυλακής και εξορίας αναζητεί τον ακέραιο εαυτό του, που διαλύθηκε κάτω από τις δραματικές συνθήκες των νεανικών του χρόνων, μέσα από μια βιωμένη προσωπική κρίση, που διατρέχει, άλλωστε, το έργο του φανερά και ασταμάτητα. Συνθέτοντας ένα περίγραμμα προσωπικής ζωής, αλλά πάντα μέσα σε γεγονότα και καταστάσεις που συντάραξαν τον ελληνικό χώρο τις τελευταίες δεκαετίες, ο ποιητής γίνεται η δραματική κραυγή, που διαμαρτύρεται, θρηνεί και απελπίζεται για λογαριασμό μας.»

No comments: