17 June 2012

γιώργος βουτσάς - Αντώνης Περρής

Πήγα στους στίχους...όχι για τα δικά μου, πήγα να δω τον Αντώνη Περρή αυτόν τον ήρωα της ζωής...τι έγραφε; για ποιόν; Λοιπόν ο γίγαντας αυτός είχε την δύναμη μέχρι το τέλος να γράφει ερωτική ποίηση,Τί μπορεί να συμβαίνει,να συμβεί μέσα στο μυαλό του κ ά θ ε ανθρώπου τελικά είναι ανεξιχνίαστο.Αποφράς ημέρα η 24 Μάη του 2012
Στις 5 του ιδίου μήνα έγραψε αυτό το ποίημα...τραγούδι



Σ΄ευχαριστώ για πάντα. 


1) Θα φτάσει ο καιρός που θα χωρίσουμε,
το ξέρω και το ξέρεις πως δε γίνεται αλλιώς,
θα προσπαθήσουμε μετά να συνηθίσουμε
και τις πληγές μας να γιατρέψει ο καιρός.


R. Μα πριν χωρίσουμε θέλω να ξέρεις πως σ΄αγάπησα πολύ
και πως θα μένεις μεσ΄στη θύμισή μου πάντα,
τι κι άν θα φύγουν κι΄ αν θ΄ αλλάξουν οι καιροί,
γι΄ αυτά που μου΄ δωσες σ΄ευχαριστώ γιά πάντα.


2) Θα φτάσει ο καιρός που θα χωρίσουμε,
θα κλάψω και θα κλάψεις στο στερνό το έχε γειά, 
θάναι πικρό, μιά τέτοια αγάπη πως θα σβήσουμε,
μα δεν υπάρχει γιά τη σχέση μας γιατρειά.


Ά! ρε Αντώνη
Βαζω μια μουσική συνοδεία...ελπίζω κατάλληλη για το τραγούδι (όχιΕλληνική...που να βρεθεί Ελληνικό instumental...)



Το παιδί...ναι παιδί...έγραφε όμορφα τραγούδια ερωτικά...έως το τέλος...τι να καταλάβει κανείς τι γινόταν μέσα του όταν στις 29 Απριλίου έγραφε...


Αν γινόταν.



1) Αν γινόταν ξανά να σε είχα εσένα,
και τι δε θάδινα,
τα καυτά σου φιλιά, στη γλυκειά σ΄αγκαλιά,
στάλα-στάλα να ´πινα, και τι δε θα ´δινα.


R. Αν γινόταν…μα το αν, 
είναι μιά μου επιθυμία ανεκπλήρωτη,
που την κάνουνε μόνο
μερικοί σαν κι΄ εμένα απροσγείωτοι,
και κανείς δε μου φταίει
π΄ όλο σε κομμάτια σ΄ εκανα να σκορπάς...
κι΄ έτσι τώρα είσαι άλλου,
που καλά το γνωρίζω, πόσο τον αγαπάς. 


2) Αν γινόταν ξανά, μα τι τα ξαναλέω,
αφού πια δε γίνεται,
είναι η τιμωρία μου, τόσο να σε θέλω
κι΄ η καρδιά μου όλο να ξανασυντρίβεται.


Χαμένες αγάπες.ανεκπλήρωτοι πόθοι ...τα γνωστά βάσανα του έρωτα...και τα έγραφε τόσο μα τόσο όμορφα!




τι άνθρωπος ήταν φαίνεται από το παρακάτω ποίημα...(12-04-2012)



Να αγαπάς κάθε συνάνθρωπό σου. 


1) Να αγαπάς κάθε συνανθρωπό σου
μην κάνεις κάτι που δε θες να κάνουνε στον εαυτό σου,
και μην ξεχνάς ποτέ πως είσαι άνθρωπος,
να είσαι συμπονετικός κι΄ όχι απάνθρωπος.


R. Και μη φοβάσαι τη ζωή
οσο σκληρή κι΄ αν είναι,
κι΄ ότι μπορέσεις στο φτωχό
αν τύχει κι΄ έχεις δίνε.


2) Νάσαι πιο δυνατός απ΄ το θυμό σου,
να τιθασσεύεις τον εγωϊμό σου,
στα ιερά και τα όσια νάσαι ιερός
και στις αδυναμίες σου σκληρός.



Μουσικός...και με κάποια ακίνητη περιουσία αλλά είχε στεγνώσει...απο πουθενά βοήθεια...
Γράφει στο αποχαιρετιστήριο του στους στίχους...
"Λέγομαι Αντώνιος Περρής. Εδώ και 20 χρόνια φροντίζω την 90 χρονών Μητἐρα μου(την γεροντοκομώ). Τώρα τα 3- 4 χρόνια έχει πάθει Αλτζχάϊμερ και τελευταία την πιάνουν και κρίσεις σχιζοφρένειας και έχει κι᾽ άλλα προβλήματα υγείας, Και τα γηροκομεία δεν δέχονται τὀσο επιβαρυμένους ασθενείς....



...Το πρὀβλημα είναι ότι δεν είχα προβλέψει να έχω αρκετό ρευστό στο λογαριασμό μου, διότι έπιασε ξαφνικά η οικονομική κρίση. Παρόλο που έχω αρκετή περιουσία, και τα πουλώ όλα όσο όσο τόσο καιρό, έχω μείνει χωρίς ρευστό(χρήματα) και δέν έχουμε πια να φάμε, κι´η πιστωτική μου κάρτα με 22% επιτόκιο γεμάτη κι´ας δανείζονται με 1%, κι´άλλα έξοδα που τρέχουν. Ζω πια συνέχεια μιά ζωή δράμα. ...


Thomas Bergersen - Starvation




συνεχίζεται...

No comments: