18 December 2012

Γιώργος Βουτσάς - Ομίχλη

εκεί στο ίδιο σημείο με...

Ομίχλη



Ψιλόβρεχε.
Τα φανάρια αχνοφέγγιζαν,
η ομίχλη αγκάλιαζε την παραλία,
τα σιδερένια μαύρα κάγκελα
κρύα και σκουριασμένα.

Παρατηρούσα το ρέμα
είχε δυναμώσει για τα καλά
και τα θαλασσοπούλια πάνω του
ξέγνοιαστα έκοβαν βόλτες.

Σαν να μην είχε περάσει ούτε μια μέρα
τόσες δεκαετίες πίσω!
Όλα απαράλλακτα
ακριβώς τα ίδια,
το ίδιο σημείο
ίσως και τα ίδια πουλιά.

Ρούφηξα βαθειά τον καπνό,
χαμογέλασα...

Τα ίδια...μάλλον όχι...
ο χρόνος...

Περπατούσα
και άκουγα τα βήματα μου
βαριά στο πλακόστρωτο...





2 comments:

thanasis panou said...

Η Μουσική είναι η μελωδία του ποιήματος ή το ποίημα τα λόγια της μουσικής;;
τέλεια επιλογή...

ανάβρα said...

απο τα πολύ αγαπημένα μου μουσικά θέματα...ευχαριστώ!