11 January 2017

Το νερωμένο κρασί - τραγούδι: Γιώργος Βουτσάς

Το blog είναι διαφορετικό από το μεγάλο μου κανάλι στο YT (artmaniac53). Είναι πιό οικογενειακό,λιγότερο εκτεθειμένο και η επιθυμία να μοιραστείς με τους λίγους και εκλεκτούς φίλους κάτι είναι αρκετά έντονη. Στο κάτω-κάτω εδώ νοιώθω σα μια οικογένεια και αν σου έλεγαν οι δικοί σου "πές μας ένα τραγούδι!" θα τους χαλούσατε το χατίρι; Μα θα μου πείτε "μα, εμείς δεν σου ζητήσαμε να μας τραγουδήσεις! Έτσι είναι...αλλά το τραγούδι αυτό είναι σημαντικό για μένα...το έμαθα από τον πατέρα μου το Μάρκο  και το είχε τραγουδήσει στην Αλεξάνδρεια στο δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο σε συναυλία για τους ναύτες που είχε δώσει η Σοφία Βέμπο μαζί με τον λυρικό Κομποθέκρα (της εθνικής λυρικής σκηνής). Η συναυλία εδόθη παρουσία 1500 ναυτών Ελλήνων,Εγγλέζων,Αμερικάνων,Καναδών, Αυστραλών και Νεο Ζηλανδών. 
Αφού τραγούδησαν οι μεγάλοι καλλιτέχνες κάποια τραγούδια ακούστηκε ομαδικά από το  μέρος των Ελληνικών πληρωμάτων "Μάρκος! Μάρκος! Μάρκος!" η Βέμπο απορημένη τότε ρώτησε " ποιός είναι ο Μάρκος βρε παιδιά; " της φώναξαν τότε "ένας ναύτης από το αντιτορπιλλικό "Ιέραξ"που είναι σπουδαίος τραγουδιστής και αν δεν έχετε αντίρρηση θα θέλαμε να τον ακούσουμε σε 2-3 τραγούδια". "Πολύ ευχαρίστως" είπε η Βέμπο και ο πατέρας μου βρέθηκε στο πάλκο. είπε 3 τραγούδια:
...το "παιδιά της Ελλάδος παιδιά"...το "νερωμένο κρασί" και ένα άλλο που δεν θυμάμαι πως μου το είχε πει  ο Μάρκος τα πρωινά της Κυριακής όταν μου διηγόταν ιστορίες απο τον πόλεμο.
...Τελειώνοντας έγινε πανζουρλισμός! Καπέλλα και σακκάκια στον αέρα ....η Βέμπο εντυπωσιάστηκε ο δε Κομποθέκρας πρόσφερε στον πατέρα τις ανθοδέσμες που προηγουμένως τους είχαν προσφέρει άμα τη εμφανίσει τους. Η Βέμπο τον προσκάλεσε τότε να πάει να τη βρεί μετά τον πόλεμο και να τραγουδάει μαζί της...
Δεν έγινε τίποτα...άλλες ιστορίες...ίσως μια άλλη φορά.
Έχει λοιπόν ιστορία για μένα το τραγούδι το οποίο αποδίδω "στο περίπου" όπως ο Μάρκος αλλά  όχι σαν κι αυτόν και ίσως κανένας σαν κι αυτόν.
..............................................................................................................................................................
Περιθώρι Δράμας .Χειμώνας 1980.Χιόνι και με παρέα πέντε άτομα στο σταθμό χωροφυλακής (αστυνόμος,δύο χωροφύλακες,νοσοκόμα και εγώ,αφού καταναλώσαμε καμιά δεκαριά "Δεμέστιχες"είπα το αγαπημένο μου τραγούδι...και άλλα που θα ανεβάσω κάποια άλλη φορά ....κάποιος πάτησε το rec...




No comments: