17 Απριλίου 2018

Γιώργος Βουτσάς - Νυχτερινή συντροφιά


Μοναχικός από επιλογή. Η πείρα του δεν τον ενθάρρυνε στις πολλές συναναστροφές.
Η ζωή στο περιθώριο, του φάνταζε και ήταν ευκολότερη.
Εκτιμούσε τις επαγγελματίες πόρνες  περισσότερο από αυτές στο μυαλό...



Νυχτερινή συντροφιά
..................................


Tο άρρωστο φως του παλιού φαναριού
μετά βίας σχηματίζει τη σκιά του
κι αυτός, σκιά μοναχός,
πήρε τους δρόμους 
σ' αναζήτηση συντροφιάς.

Εκείνης της προσωρινής
που δεν προβληματίζει,
δε σε σκοτώνει με την υποκρισία,
αλλά υποκρίνεται επαγγελματικά
και είναι με την ώρα.

Σκοτεινή φιγούρα και μισόλογα,
σκυθρωπός και νυσταγμένος θυρωρός.
Τα σκαλοπάτια λιγδερά
και τα σεντόνια ασιδέρωτα,
μα ποιος νοιάζεται...

Το τσιγάρο μετά και το κενό
πάνε μαζί...
Η συνέχεια θα δοθεί 
στο κοντινότερο μπαρ, 
ελπίζοντας σε ανόθευτη  βότκα.
................................................


Γιώργος Μ. Βουτσάς: Τα ποιήματα μου.






Δεν υπάρχουν σχόλια: