21 Απριλίου 2018

Γιώργος Παρασκευάς (17-04-1999) - Το φεστιβάλ των μπούκ στον ιππόδρομο







Γιώργος Παρασκευάς (21-11-1998) - Σπόρια από γρασίδι Β' διαλογής






Γιώργος Παρασκευάς (2002) - Ο Θεός δεν είναι τζογαδόρος



Ας ακούσουμε τώρα και άλλους μεγάλους κιθαρίστες που αγαπούσε ο Γιώργης...








Γιώργος Παρασκευάς (01-9-1998) - Σκέλια άνοιγαν για ένα Πεϊνιρλί





Γιώργος Παρασκευάς (πότε;) - Γιατί δεν δίνετε στους φτωχούς όσα θα χάσετε στον τζόγο;

Τι απαντάτε ;






19 Απριλίου 2018

Γιάννης Κανδύλης - το πέταγμα


Αριστουργηματικό ποίημα του φίλου μου ποιητή Γιάννη Κανδύλη 
Το συνοδεύω με το πλέον αγαπημένο μου κινηματογραφικό θέμα που ευτυχώς ταιριάζει απόλυτα με το ποίημα του καλού μου φίλου. " ο πεταλούδας " με τα ιερά τέρατα Steve McQueen και Dustin Hoffman
μουσική απο τον μεγάλο  Jerry Goldsmith!

ας έρθουμε στο ποίημα...

Το πέταγμα
...................



Αξημέρωτη ημέρα αυτά που λαχτάρησα
της νύχτας το τέλος δεν φτάνει ως εδώ
τις στιγμές που ταξίδεψα, στο μυαλό μου τις κράτησα
μα το ταξίδι που έκανα ήταν τόσο μικρό!

Της ανάγκης τα λόγια, ακόμη στ' αυτιά μου αντηχούνε
είναι ανάγκη η ελπίδα να φτερουγίσει στο φως
τα λουλούδια την άνοιξη για να 'ρθει προσδοκούνε
μα με σύννεφα γκρίζα ο δικός μου ουρανός.

Μπορεί το "πέταγμα" να χαρεί τη βροχή
ίσως, ξεφύγει απ' τα σύννεφα του ήλιου η αχτίδα
μπορεί να έρθει η πολυπόθητη αυγή
ίσως βρει, ανοικτό ουρανό η ελπίδα...





1η ανάρτηση: 17/03/2012




Γιάννης Κανδύλης - Μια κάλπικη μέρα



" Maravillosa Gente " στα Ισπανικά ή " Beautiful People" στην Αγγλική και " ωραίοι άνθρωποι " στην μητέρα των γλωσσών.Ο Bill Quick μελοποιώντας τους στίχους του Mark Gottschall έφτειαξε ένα καταπληκτικό τραγούδι,χαρούμενο,σατυρικό αλλα και με ψηγματα μελαγχολίας μιλώντας για τον κόσμο που σύχναζε στην κεντρική πλατεία της Μαδρίτης. Απατεωνίσκοι,χίππιδες κλπ.Ο φίλος μου ποιητής Γιάννης Κανδύλης άκουσε φαίνεται την προτροπή μου να μην χαραμίζει το ταλέντο του  γράφοντας μόνο καταθλιπτικούς στίχους ,μόλις μου έστειλε ένα μικρό "διαμάντι " και επειδή οι καιροί είναι δύσκολοι το βγάζω σε...δημοπρασία...το τραγούδι του  Bill Quick είναι από τα πλέον αγαπημένα μου αλλά νομίζω ότι το ποίημα το αξίζει.....


Μια κάλπικη μέρα

..............................

Μια κάλπικη μέρα
στη τσέπη του παντελονιού μου, χωμένη,
ένα πακέτο τσιγάρα στο περίπτερο ζητώ.
Βγάζω και του τη δίνω.
_ Τα ρέστα σας κύριε!
_ Κράτησε τα...Δεν πειράζει
κι αύριο μέρα είναι... 



(
(1η ανάρτηση: 17/03/2012)

Γιάννης Κανδύλης-Γκρίζα Νιάτα-Απαγγελία Γιώργος Βουτσάς

Στο ζωικό βασίλειο σπάνια υιοθετούνται τα "ορφανά".
" Κραυγάζει " ο Γιάννης Κανδύλης !




Γκρίζα Νιάτα
........................




Κάποια παιδιά δε μοιάζουν με τ’ αλλά.
Έχουν τη μοίρα καταραμένη…
Μες στο κλουβί τους είναι κλεισμένα,
και αιωρούνται στο κενό.

Μεγαλωμένα απ’ τη γιαγιά τους.
Δεν έχουνε πιει μητρικό γάλα,
μα ούτε πατέρας τα περιμένει,
πάντοτε απόντες ήταν κι οι δυο…

Τα όνειρα τους μικρά ή μεγάλα,
δεν τα στήριξε ανθρώπινο χέρι,
τη μοναξιά τους βρίσκουν λημέρι…
Και μεγαλώνουν πιο γρήγορα απ’ τ’ αλλά…

Αγρίμια σκιαγμένα στο ανθρώπινο χάδι,
τους το ’χει αφήσει η ανασφάλεια σημάδι…
Αγριολούλουδα κομμένα
σε μια αποψίλωση με το στανιό.

(1η ανάρτηση 23/04/2014)

Γιάννης Κανδύλης-"Μπαλόνια "Απαγγελία Γιώργος Βουτσάς


Ψυχικά φορτισμένο ποίημα, με πολλά νοήματα βιωματικά. 
Αυτά τα ποιήματα είναι βοηθήματα στη ζωή μας...
Ευχαριστούμε Γιάννη!

 


μπαλόνια
...............



Σαν ένα μπαλόνι ψηλά στον ουρανό
άφησα τα όνειρα μου, να απομακρυνθούνε
στης απεραντοσύνης του, τους δρόμους να χαθούνε
αφού εγώ προτίμησα να τα απαρνηθώ!


Μπορεί στου ανέμου τη πνοή, την ώθηση να βρούνε
αυτή που στερηθήκανε σε κάμαρες κλειστές
στου νοσηρού μου, του μυαλού, τις άτυχες στιγμές
τώρα τα στέλνω μακριά, μη και δικαιωθούνε.


Ίσως και συγχωρέσουνε την τραγική εικόνα
ενός ανθρώπου δύσμοιρου, που τα ταλαιπωρεί
που ήτανε ανίκανος δίπλα τους να σταθεί
και γέμισε τους ουρανούς, πολύχρωμα μπαλόνια.

(1η ανάρτηση 03/03/2014) 

Γιάννης Κανδύλης - Μπαλόνια







Ποίηση:Γιάννης Κανδύλης
Οπτικοποίηση: Γιώργος Βουτσάς

Πολύ όμορφο ποίημα του Γιάννη Κανδύλη που μας γοητεύει με την μελαγχολική του πένα. 
Μιλάει για την απώλεια των ονείρων μας και την ανώμαλη προσγείωση στην πεζή πραγματικότητα.
Τα απαρνιόμαστε και συνεχίζουμε την όποια ζωή μας 
(αν και τα όνειρα του καθενός πάντα δικά του θα 'ναι...)





μπαλόνια
...............



Σαν ένα μπαλόνι ψηλά στον ουρανό
άφησα τα όνειρα μου, να απομακρυνθούνε
στης απεραντοσύνης του, τους δρόμους να χαθούνε
αφού εγώ προτίμησα να τα απαρνηθώ!


Μπορεί στου ανέμου τη πνοή, την ώθηση να βρούνε
αυτή που στερηθήκανε σε κάμαρες κλειστές
στου νοσηρού μου, του μυαλού, τις άτυχες στιγμές
τώρα τα στέλνω μακριά, μη και δικαιωθούνε.


Ίσως και συγχωρέσουνε την τραγική εικόνα
ενός ανθρώπου δύσμοιρου, που τα ταλαιπωρεί
που ήτανε ανίκανος δίπλα τους να σταθεί
και γέμισε τους ουρανούς, πολύχρωμα μπαλόνια.

(1η ανάρτηση 12/03/2012)



 Μουσικό θέμα: Good Stuff House
Untitled 6 song

Γιάννης Κανδύλης - Μετρητής Βημάτων








Ο Γιάννης Κανδύλης  "ξαναχτυπά" με το γκοθικό του "Μετρητής Βημάτων"
Δεν είμαι αυτού του στύλ ποιημάτων αλλά το συγκεκριμένο με εντυπωσίασε.
Η πικρία για την ζωή που κάνουμε αλλά και για τους συνανθρώπους μας αποτυπώνεται ανεξιτιλα στο ποίημά του και μάλλον δεν έχει άδικο...
Προσπάθησα να το απαγγείλω σωστά,το αποτέλεσμα θα το κρίνεται εσείς...
Η φωτογραφία είναι από το πρώτο του βιβλίο (νεοεκδοθεν) που φέρει ως τίτλο το ομώνυμο οπτικοποιηθέν ποίημα.



Ποίηση: Γιάννης Κανδύλης

Απαγγελία- Οπτικοποίηση: Γιώργος Βουτσάς
Poet: Giannis Kandylis
Recitation-Visualization: Giorgos Voutsas


Μετρητής Βημάτων
................................


Λυσσομανάει απάνω ο αγέρας
η γη δεν με λυπάται...
Εμπρός! Μαυροντυμένα κοράκια
το σταυρό με το ράμφος κτυπάτε.
Λιόκλαδα, ελεύθερα απλώστε
τις ρίζες σας, στο ρημαγμένο τάφο.

Και ξαφνικά από ένα κτύπημα
ξεπροβάλλει μια αχτίδα,
χάνεται του σκότους το κάλλος.
Μία κυρία που την λένε Ελπίδα
ισχυρίζεται πως πέθανε άλλος.

Μα εγώ τρομάζω, και μόνο στη σκέψη
στην ιδέα πως θα ζω με το πλήθος.
Άφησε με! Καλύτερα έτσι...
Όσα μου τάζεις είναι ένας μύθος!

Προτιμώ των σκουληκιών τη παρέα
αυτά συστήνονται με τ' όνομα τους.
Έχει απάγκιο εδώ κι είναι ωραία...
Να μετράς βήματα,
σε ανυποψίαστους μελλοθανάτους

........................................................

(1η ανάρτηση 29/09/2012)

The pictures are from photo.net
Copyright Disclaimer under Section 107 of the Copyright Act 1976, allowance is made for "fair use" for purposes such as criticism, comment, news reporting, teaching, scholarship, and research. Fair use is a use permitted by copyright statute that might otherwise be infringing. Non-profit, educational or personal use tips the balance in favor of fair use. I do not own the rigths of the music. All audio and visual parts are the sole property of their respective owners.
The videos are purely for entertainment and recreational purposes. No Copyright infringement intended! All rights go to its rightful owners.

Mingrelia, "Blue Birthday" - artwork by Thanasis Panou


"Η Τριλογία του Half-Note"
τζαζ ορχηστρικό
στη μνήμη του φίλου Δημήτρη Δεικτάκη 
..
σύνθεση - ενορχήστρωση
Μingrelia
μουσική επιμέλεια: Γιώργος Κοντραφούρης
...
πιάνο, πλήκτρα : Γιώργος Κοντραφούρης
άλτο σαξόφωνο : Δημήτρης Τσάκας
κοντραμπάσο : Γιώργος Γεωργιάδης
τύμπανα : Βαγγέλης Κοτζάμπασης.
...
Mingrelia, "Blue Birthday"
(album "Deep Waters", MusicMirror 2012)
...
artwork by
Thanasis Panou





Θανάσης Πάνου - «music from watercolor »

«music from watercolor »
...
Συνδυασμός Παραδοσιακής τεχνικής με ακουαρέλες
και ψηφιακής με κίνηση, μέσα σε ένα ηχητικό περιβάλλον.
...
Traditional art
mainly focuses on watercolor painting
...
Painting/drawing/digital art combined.
(digital edit for print)
abstract ,mixed media, oil, watercolor, acrylic,dreams, hallucination,
...
Artwork / VideoArt by Thanasis Panou




17 Απριλίου 2018

Γιώργος Βουτσάς - Νυχτερινή συντροφιά


Μοναχικός από επιλογή. Η πείρα του δεν τον ενθάρρυνε στις πολλές συναναστροφές.
Η ζωή στο περιθώριο, του φάνταζε και ήταν ευκολότερη.
Εκτιμούσε τις επαγγελματίες πόρνες  περισσότερο από αυτές στο μυαλό...



Νυχτερινή συντροφιά
..................................


Tο άρρωστο φως του παλιού φαναριού
μετά βίας σχηματίζει τη σκιά του
κι αυτός, σκιά μοναχός,
πήρε τους δρόμους 
σ' αναζήτηση συντροφιάς.

Εκείνης της προσωρινής
που δεν προβληματίζει,
δε σε σκοτώνει με την υποκρισία,
αλλά υποκρίνεται επαγγελματικά
και είναι με την ώρα.

Σκοτεινή φιγούρα και μισόλογα,
σκυθρωπός και νυσταγμένος θυρωρός.
Τα σκαλοπάτια λιγδερά
και τα σεντόνια ασιδέρωτα,
μα ποιος νοιάζεται...

Το τσιγάρο μετά και το κενό
πάνε μαζί...
Η συνέχεια θα δοθεί 
στο κοντινότερο μπαρ, 
ελπίζοντας σε ανόθευτη  βότκα.
................................................


Γιώργος Μ. Βουτσάς: Τα ποιήματα μου.






Σωτήρης Λάμπρου - Ηέρια Λύτρωση



Ηέρια Λύτρωση
..........................

Ο ήλιος στον κήπο 
αντιλαμπίζει τα λουλούδια που φυτέψαμε
με το φως του μέλλοντος 
και τα γεράνια που  άνθισαν 
θυμίζουν τ’ αγαπημένο σου πρόσωπο.

Αυτό είναι το θαύμα της ζωής, 
να νιώθεις την αύρα της ψυχής 
όταν σε λυπεί η απουσία
.  
Τα δάκρυα πάντα σαν έρχονται 
πνίγουν εκείνους που μας λείπουν.



Σωτήρης Λάμπρου - Αύγουστος


Αύγουστος
..................

Πάντοτε προς τον Αύγουστο να ταξιδεύεις, 
τον Αύγουστο ψυχή μου να γυρεύεις, 
το Μελτέμι και τον Ήλιο ? 
αυτός να ‘ναι ο προορισμός σου. 
Σε κάθε εποχή σήμαντρο ο Αύγουστος
και με τα χρόνια θα καταλάβεις 
πως ο Αύγουστος δεν είναι η ψευδαίσθηση του ταξιδιού, 
το λιμάνι που θα αράξεις, οι ακρογιαλιές 
και οι κατακτήσεις της σάρκας και του πνεύματος, τα τρόπαια.
Ο Αύγουστος είναι η ίδια η ζωή, το πάθος και η έκσταση, 
το παρόν γινάμενο η φλόγα η αμφίπλευρη.
Σε κάθε έκφραση της ζωής 
πάντα ως Άνεμος να μπαίνεις,
αέναα τον Αύγουστο να κυνηγάς 
μέχρι να σε φυσήξει το μελτέμι. 



Σωτήρης Λάμπρου - Κιτρινωπή Ακροβασία





Κιτρινωπή Ακροβασία
.......................................

« Την αγάπη χρωματίζω
στις σκιές σου » 

Σ' έλουζαν τα φύλλα τα φθινοπωρινά
και σε χάιδευε ο αέρας της αυγής·
άγαλμα της γαλήνης.
Με τη θλίψη στα μάτια να πάλλει
στάχτες βαθυκόκκινες
περπάτησα
στις ανταύγειες των δακρύων,
Κατάσαρκα κράτησα
τον ασημένιο ουρανό.
Αγάπη με τους γαλάζιους κρίνους
μείνε ανίκητη ως το τέλος της σιωπής.
Ύψωσε το φως της μνήμης
ανέστησε το αιώνιο Καλοκαίρι.

Όλη η ζωή ρωγμές Ονείρων … 




Σωτήρης Λάμπρου - Ιρίδωση

Ονειρική γραφή από τον φίλο Σωτήρη...


Ιρίδωση
..............

Φθινόπωρο και οι λέξεις στάζουν σαν τη βροχή,
είναι αβάσταχτες όταν τις κοιτάς,
ένα τραγούδι μυρωμένο όταν τις ακούς.
Ύστερα χάνονται στα χρώματα, τις ξεχνάς!

Τα χρόνια φεύγουν ...

Η αγάπη μονάχα απομένει στο στήθος και φυτρώνει μ' άστρα τη νύχτα.
Είναι παράξενο αλλά σήμερα δεν περπατώ στους δρόμους της πόλης,
δε χτενίζω τον ουρανό.
Στ' αστρόπλοιο της ερημιάς ταξιδεύει η καρδιά μου,
ηχεί τη ζωή στα σπλάχνα.
Τί όμορφα που ακούγεται στη σιωπή;
Τί κάλπικος παράς τα λόγια;
Αχ η ζωή μια απορία ή μια πορεία που στα μάτια σου γράφει:
Εγώ ο Αδάμ ένας καθημερινός άνθρωπος και εσύ το αιώνιο μήλο η Εύα.




Σωτήρης Λάμπρου - Μάταιη μνήμη (Αφιερωμένο στον Γ. Βουτσά)

" Μάταιη μνήμη "

(Αφιερωμένο στον Γιώργο Βουτσά) 

............................................................


''Πριν από το σύμπαν 

ήσουν τέλος και μετά πάλι  τέλος·
τη δύναμη κυοφορείς
του χαμού για να ζεις  
ατέρμονα το ύστερο 
αγνοώντας τη χοϊκή 
υπόσταση της πνοής μου.
Θάνατε σε βαπτίζω 
έσχατη ερωτική πράξη
χωρίς την πεμπτουσία 
της αναβίωσης σου . ''

Τα στήθη ματώνουν την αγάπη 

και ρέει γυμνή στα κορμιά 
με το πάθος π' ανθίζουν 
άλικες ορχιδέες στο χαίνον ρήγμα 
του ηδυσμού - ο θαυματοποιός 
ευνήκτης συνθλίβει διψασμένος  
την αγνότητα του νερού. 

Η υστάτη στιγμή της σύλησης
- των πολλαπλών ειδώλων Σου -  
στη λάμψη του έρωτα 
καθρεπτίζεται σαν ένδικη λύσσα 
αντίστασης

να παρασυρθεί ο έσχατος φόβος 

που ενυπάρχει παντοτινά 
στο περίστροφο του κάθε τέλους.