Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Powered By Blogger
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ντοκιμαντέρ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ντοκιμαντέρ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

13 Ιουλίου 2021

Γιώργος Μ. Βουτσής(1953- ): Γιάννης Πρωτόπαπας - Στρατόπεδο Συγκέντρωσης Κεμπέιτ Σουδάν-Β' Παγκόσμιος Πόλεμος

 Τον βρήκα τυχαία στο ιντερνέτ ψάχνοντας πληροφορίες για το Κίνημα της Μέσης Ανατολής. Του τηλεφώνησα και δώσαμε ραντεβού. Ξεκίνησα λοιπόν από τη Χαλκίδα τον Μάη του 2012 και πήγα και τον βρήκα.
Μίλησε για 35' περίπου λεπτά και τα είπε όλα από τη δική του σκοπιά.
Είναι το μοναδικό βίντεο με αναφορά στο συγκεκριμένο στρατόπεδο συγκέντρωσης. Έγινα και δημοσιογράφος!
Τον συνάντησα σε ηλικία 92 ετών. Πέθανε στα τέλη του 2020.
100 χρονών ακριβώς!

Ο κ. Γιάννης Πρωτόπαπας λοιπόν μιλά για το στρατόπεδο συγκέντρωσης του Κεμπέιτ στο Σουδάν κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Εκεί ήσαν έγκλειστοι Έλληνες Στρατιωτικοί οι οποίοι είχαν λάβει μέρος στο κίνημα της Μέσης Ανατολής, των εκεί Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων.
Από το στρατόπεδο αυτό είχε περάσει ένα διάστημα και ο πατέρας μου(μεταξύ άλλων στρατοπέδων όπως η Μπάρντια και το Μοναστίρ στην Τυνησία) Στην μπάρντια ήταν συγκρατούμενος με τον Φώτη Αγγουλέ τον 
περίφημο λαϊκό ποιητή.



Θα εμπλουτίσω την ανάρτηση με απαγγελία μου ποιήματος του Φώτη Αγγουλέ, με γραπτά του Δημήτρη Δεμερτζή και με δημοσίευση του ιδίου στην εφημερίδα του αναφοράς για τους τέσσερις Ευβοείς Ήρωες.






















Γιώργος Μ. Βουτσής(1953- ): Ο αντιφασιστικός αγώνας στη Μέση Ανατολή: Απρίλης 1944

 Εκεί ήταν και ο πατέρας μου ο Μάρκος. 
Στην πάνω σειρά δεύτερος από δεξιά.
Αντέδρασε όπως και χιλιάδες άλλοι, απ' όλα τα σώματα, βλέποντας την καταφανή αδικία που ετοίμαζαν τον στρατό για να κτυπήσει το ΕΑΜ και όχι τον κατακτητή.
Δεν ήταν ο Μάρκος κομμουνιστής με την πραγματική έννοια του όρου.
Πατριώτης ήταν και Αντιφασίστας!
Τους έβαλαν όλους στο σακούλι του κομμουνισμού για να έχουν
το ακαταλόγιστο των διώξεων και των δολοφονιών.
Αυτή ήταν η αλήθεια!
Αθάνατος εσύ και οι συμπολεμιστές σου πατέρα!
Φτάνει που σε ξέρω, σε γνώρισα εγώ, δεν χρειαζόμαστε άλλους. 



......................................................................................