Γιώργος Μ. Βουτσής (1953- ): Τα χνάρια...

 

Με το πέρασμα των χρόνων αρχίζει να αχνοφέγγει το φως του ανθρώπου και πλέον δεν τον αναζητούμε με τη φόρμα του αλλά 

με ό,τι έχει δημιουργήσει στα μέχρι τούδε βήματά του.

Είναι, θα λέγαμε, τα αποτυπώματά του επί της γης.

Εάν έχει δημιουργήσει κάτι τότε μιλάμε για τα δημιουργικά του αποτυπώματα. Αυτά είναι και τα σημαντικότερα γιατί, είναι γεγονός, δια της δημιουργίας ο άνθρωπος μιμείται την Φύση.

Αρκετά όμως. Παρακάτω παραθέτω ένα συνοπτικό κατάλογο, με τις κατάλληλες ηλεκτρονικές παραπομπές, των έργων μου.

Όλα είναι στα πλαίσια του ερασιτεχνισμού και της μοναχικής δημιουργικής στιγμής. Κανένας δάσκαλος, καμιά βοήθεια ενώ θα έλεγα ότι μάλλον χρειάστηκε να  ξεπεράσω εμπόδια.

Είναι δημιουργίες που βασίζονται στην ειλικρίνεια, την αλήθεια, χωρίς καμία επιτήδευση ή προσπάθεια εντυπωσιασμού.

Θα τα ονόμαζα, αν έπρεπε να τους δώσω ένα τίτλο, 

"Τα χνάρια...".

Ποίηση

Ένα βιβλίο

Έγραψα κάποια ποιήματα σε διάφορες χρονικές περιόδους, έτσι δεν αναφέρονται χρονολογίες γραφής τους. Η ποίηση είναι διαχρονική άρα πολύ λίγο ενδιαφέρει το πότε γράφτηκε.

" Χάρτινα Καραβάκια "

Τα ποιήματα αυτά συνδυασμένα με ζωγραφικά μου έργα και εμπλουτισμένα με μουσικές επιλογές μου, τα έχω αναρτήσει σε μορφή βίντεο στο YouTube. 

Στις πληροφορίες του βίντεο υπάρχουν αναπτυγμένα και τα ποιήματα.

Ο σύνδεσμος αναπαραγωγής αυτής της λίστας  είναι...

Γιώργος Μ. Βουτσής: Ποίηση-Ζωγραφική σε βιντεοπαρουσίαση

Πεζά

Τέσσερα βιβλία

" Οι Χαρταετοί "

" Μετ' εμποδίων "

" Η ζώνη του λυκόφωτος "

Το αφιέρωμα στον πατέρα μου Μάρκο Βουτσά του Ηλία Βουτσή

" Οκτώ Χρόνια Τρείς Μήνες και Δεκαπέντε Μέρες "

Θα κάνουμε ένα μουσικό διάλειμμα...

Έχω αποδώσει το αγαπημένο τραγούδι του πατέρα μου "Το νερωμένο κρασί" στο Περιθώρι Δράμας το χειμώνα του 1980.Θα ακούσουμε το τραγούδι μόνο του και κατόπιν όλη τη "συναυλία". Αυτά μένουν και βέβαια συγκαταλέγονται στα "χνάρια"

 τα φωνητικά!

"Το νερωμένο κρασί"

Ολόκληρη η βραδιά

Ζωγραφική

Ελαιογραφίες

Γιώργος Μ. Βουτσής : "Απογευματινή βόλτα" Πίνακας και ποίημα Λάδια σε καμβά 60Χ80 εκ.

 Βασισμένος σε ένα ποίημά μου "Απογευματινή βόλτα", αυτός ο πίνακας, έρχεται σαν συνέχεια του 

"Η αρρώστια στην πόλη".
Το ποίημα στο πίσω μέρος του έργου. Πάρα πολλοί πίνακές μου βασίζονται στα ποιήματά μου και ήρθε η ώρα να τα παραθέσω, όσα μπορώ, στο πίσω μέρος τους. 

Έτσι, για πληρέστερη παρουσίαση. 
Πίνακας που ταιριάζει και με το πόιημα του Θανάση Αβέλιου "Τα πλοία"
ΤΑ ΠΛΟΙΑ
...................
Ημέρες μου σαν τα πλοία φεύγετε
στη θάλασσα του χρόνου γοργά ή αργά·
καθώς οργά η φαντασία μου
ματαίως σας αναζητεί και κράζει:
Μην είδατε τα πλοία μου τ’ αγαπημένα
Των γεγονότων τα βαρύφορτα σκαριά·
Μέσα εις αυτά εκάθηντο και δη πλησίον
η κάθε μου χαρά και η κάθε λύπη·
α, τώρα πια δεν γνωρίζω πού ταξιδεύουν
κι αν ταξιδεύουν· κι αν υπάρχουν πια.
Ω, της αιωνιότητος λατρεία
για τις ημέρες μου, για τα πλοία.


Ωραίο ποίημα! 

Αυτός ο τύπος στην παραλία (Κουρέντι Χαλκίδας, περιοχή Φάρου)πιθανότατα θα σκέπτεται και τους στίχους του Αβέλιου, πλην των δικών μου.

Απογευματινή βόλτα
 

Αποφάσισε, επιτέλους,
να βγάλει μια βόλτα τον τεμπέλη.
Πορεύτηκε  στην ακροθαλασσιά
και απολάμβανε τον κυματισμό
με εκείνο το μονότονο
επαναλαμβανόμενο ήχο.
 
Είναι όμορφα στο ακρογιάλι,
σπάνια το επισκέπτεται,
αν και κοντά.
 
Βήμα αργό, όσο πιο αργό γίνεται,
βαθιές εισπνοές, γεμίζουν με αγέρα
τα ταλαιπωρημένα από τα τσιγάρα
πλεμόνια του. 
Με μισόκλειστα μάτια
κοιτάει πέρα τον ορίζοντα,
ζηλεύει βλέποντας το πλοίο
να χάνεται σιγά-σιγά
στο ταξίδι του το βορινό.
 
Σουρούπωσε...
Αποφάσισε
να κάνει στροφή για το σπίτι
με τη σκέψη ότι
κακώς, πολύ κακώς,
στερείται μια τέτοια όμορφη,
απογευματινή βόλτα.

"Απογευματινή βόλτα" - 2022 Λάδια σε καμβά 60Χ80 εκ.

Γιώργος Μ. Βουτσής: " Η Αρρώστια στην πόλη " - 2022 - Λάδια σε καμβά 40Χ60 εκ.

 Προσπάθησα να εκφράσω τα συναισθήματά μου αποδίδοντάς τα σε ένα λευκό καμβά και βγήκε αυθόρμητα αυτό. 
Τρομακτική ατμόσφαιρα, άρρωστη, σε μια βόλτα.
Άδειοι δρόμοι, κενά παγκάκια και ένα κίτρινο σούρουπο.
Αυτά...

Γιώργος Μ. Βουτσής: " Χαρταετοί " - 2022 - Λάδια σε καμβά 70Χ100 εκ.

 Έχω χάσει το μέτρημα! Μάλλον ο τέταρτος πίνακάς μου πρέπει να είναι αυτός με θέμα τους χαρταετούς! 
Τους έκανα ποίημα, διήγημα, τους ζωγράφισα πολλάκις... Τι άλλο να κάνω; Μάλλον έχουν πειστεί πλέον οτι τους αγαπώ. Οι χαρταετοί είναι η παιδική μας ζωή, τα παιδικά μας όνειρα, η παιδική μας αγνότητα. Ζωγραφίζοντάς τους προσπαθώ να πάω εκεί, πίσω στην ονειρική παιδική μου ηλικία. Να καταλάβω τι σκεφτόμουν, τι ζητούσα και τελικά τι απ' όλα αυτά επιτεύχθηκαν... 

Ας μην το συζητήσω καλλίτερα....

" Χαρταετοί " - 2022

Λάδια σε καμβά: 70Χ100 εκ.

Γιώργος Μ. Βουτσής: " Στάσου! " - 2022 - Λάδια σε καμβά 60Χ80 εκ.

 Στα πλαίσια της ομάδας πινάκων μου αφιερωμένη στις σχέσεις των δύο φύλλων, έφτιαξα και τον σημερινό πίνακα.
Θέμα του ο διαπληκτισμός και η απειλή του οριστικού χωρισμού. Ποιος δεν το έχει ζήσει;
"Στάσου!" Λάδια σε καμβά 60Χ80 εκ.

...................................................................

Γιώργος Μ. Βουτσής: " Το κόκκινο σκυλί" - 2021 Λάδια σε καμβά 60Χ80 εκ.

 Νέος πίνακας... Ο ξωμάχος στο δρόμο της επιστροφής μετά, μια ακόμη, κουραστική μέρα. Τον συνοδεύει ο σκύλος του, πιστός φίλος που τον κοιτά στα μάτια με λατρεία... Το χρώμα του κόκκινο, εξού και η  ονομασία του πίνακα.

Γιώργος Μ. Βουτσής: " Η άφιξη του τραίνου-Χαλκίδα, μεσοπόλεμος" - 2021 Λάδια σε καμβά 40Χ60 εκ.

 Με αυτήν τη σκηνή απαθανατίζω και τον σιδηροδρομικό σταθμό της αγαπημένης μου Χαλκίδας, της Χαλκίδας του μεσοπολέμου. Ό,τι έγινε τα κατοπινά χρόνια ας το έχουν βάρος οι υπεύθυνοι, που τέτοιους, σοβαρούς και με αγάπη για την πόλη, δεν είχε η Χαλκίδα.

Γιώργος Μ. Βουτσής: " Έρχεται μπόρα! " - 2021 Λάδια σε καμβά 60Χ80 εκ.

 Συνεχίζω την καλλιτεχνική μου δραστηριότητα με έναν καινούργιο πίνακα. Από πού έρχονται στο μυαλό αυτές οι εικόνες; Μάλλον από την παιδική μου ηλικία εκεί, στον Καράμπαμπα που είχε όλα τα "υλικά": Θάλασσα, βάρκες, ψαράδες, ταπεινά σπίτια και ανθρώπινη επικοινωνία.

Γιώργος Μ. Βουτσής: " Το κόκκινο μπαλόνι " - 2021 Λάδια σε καμβά 60Χ80 εκ.

 Ένα θέμα που το φτιάχνω για τρίτη φορά...

Μόλις τελείωσε... δηλαδή "έως εδώ". Κανένα έργο δεν θεωρείται 

"τελειωμένο"... ποτέ και κανένα.

Η φωτογράφιση του αφαιρεί από την ομορφιά του, 

αλλά έτσι μια ιδέα.

Γιώργος Μ. Βουτσής: " Μάρκος Βουτσάς: Μαθητής του Ελληνικού σχολείου 1928 " Πίνακας-2021

Ο πατέρας μου Μάρκος Βουτσάς του Ηλία Βουτσή μαθητής του Ελληνικού Σχολείου περί τα 1928 σε ηλικία 12 ετών.

Πάντα μου έλεγε ότι όλα του τα βιβλία ήταν ένα τετράδιο σε κακά χάλια... ιδού των λόγων του το αληθές!

Λάδια σε καμβά 60 Χ 80 εκ.

 

Γιώργος Μ. Βουτσής: Βαγγέλης Κουτσιάφτης (1929-2011)

Ο πατέρας της συζύγου μου, Νανάς.

Καταγωγή εκ Μετσόβου Ν. Ιωαννίνων.

Μηχανικός-προϊστάμενος Τ.Υ.Δ.Κ. Ηγουμενίτσας

Περιφέρειας Ηπείρου 

.

Γιώργος Μ. Βουτσής (1953- ): "Χάρτινα Καραβάκια" Ποιήματα (word και pdf μορφή)

 Σε ένα pdf, όλα σχεδόν, τα μέχρι τούδε ποιήματά μου 

στην τελική μορφή τους.
Δεν αναφέρονται χρονολογίες, ίσως να τις υποπτεύεται κανείς,
γιατί πιστεύω ότι η ποίηση είναι διαχρονική και έτσι
η χρονολογία γραφής της δεν έχει καμία αξία.

Θα τα βρείτε εδώ σε δύο μορφές, ελεύθερα για αποθήκευση,

Word και Pdf.

Δε θα υπάρξει, μάλλον, έντυπη έκδοση. 

Γιώργος Μ. Βουτσής "Χάρτινα Καραβάκια" Ποιήματα - word

Γιώργος Μ. Βουτσής "Χάρτινα Καραβάκια" Ποιήματα - pdf

Γιώργος Μ. Βουτσής(1953- ): Γιάννης Πρωτόπαπας - Στρατόπεδο Συγκέντρωσης Κεμπέιτ Σουδάν-Β' Παγκόσμιος Πόλεμος

 Τον βρήκα τυχαία στο ιντερνέτ ψάχνοντας πληροφορίες για το Κίνημα της Μέσης Ανατολής. Του τηλεφώνησα και δώσαμε ραντεβού. Ξεκίνησα λοιπόν από τη Χαλκίδα τον Μάη του 2012 και πήγα και τον βρήκα.

Μίλησε για 35' περίπου λεπτά και τα είπε όλα από τη δική του σκοπιά.

Είναι το μοναδικό βίντεο με αναφορά στο συγκεκριμένο στρατόπεδο συγκέντρωσης. Έγινα και δημοσιογράφος!

Τον συνάντησα σε ηλικία 92 ετών. Πέθανε στα τέλη του 2020.

100 χρονών ακριβώς!

Ο κ. Γιάννης Πρωτόπαπας λοιπόν μιλά για το στρατόπεδο συγκέντρωσης του Κεμπέιτ στο Σουδάν κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Εκεί ήσαν έγκλειστοι Έλληνες Στρατιωτικοί οι οποίοι είχαν λάβει μέρος στο κίνημα της Μέσης Ανατολής, των εκεί Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων.

Από το στρατόπεδο αυτό είχε περάσει ένα διάστημα και ο πατέρας μου(μεταξύ άλλων στρατοπέδων όπως η Μπάρντια και το Μοναστίρ στην Τυνησία) Στην μπάρντια ήταν συγκρατούμενος με τον Φώτη Αγγουλέ τον 

περίφημο λαϊκό ποιητή.

Θα εμπλουτίσω την ανάρτηση με απαγγελία μου ποιήματος του Φώτη Αγγουλέ, με γραπτά του Δημήτρη Δεμερτζή και με δημοσίευση του ιδίου στην εφημερίδα του αναφοράς για τους τέσσερις Ευβοείς Ήρωες.

Γιώργος Μ. Βουτσής(1953- ): Ο αντιφασιστικός αγώνας στη Μέση Ανατολή: Απρίλης 1944

 Εκεί ήταν και ο πατέρας μου ο Μάρκος. 

Στην πάνω σειρά δεύτερος από δεξιά.
Αντέδρασε όπως και χιλιάδες άλλοι, απ' όλα τα σώματα, βλέποντας την καταφανή αδικία που ετοίμαζαν τον στρατό για να κτυπήσει το ΕΑΜ και όχι τον κατακτητή.
Δεν ήταν ο Μάρκος κομμουνιστής με την πραγματική έννοια του όρου.
Πατριώτης ήταν και Αντιφασίστας!
Τους έβαλαν όλους στο σακούλι του κομμουνισμού για να έχουν
το ακαταλόγιστο των διώξεων και των δολοφονιών.
Αυτή ήταν η αλήθεια!

Αθάνατος εσύ και οι συμπολεμιστές σου πατέρα!

Φτάνει που σε ξέρω, σε γνώρισα εγώ, δεν χρειαζόμαστε άλλους. 

......................................................................................

Γιώργος Μ. Βουτσής (1953- ) : Αγία Παρασκευή του Τσεσμέ ( το Κιόστε ) 1760 - 1922

Πρόλογος.

Το χωριό καταγωγής του πατέρα μου Μάρκου Βουτσά στα παράλια της Μ. Ασίας απέναντι από τη Χίο. Τεράστιο το έργο του απόστρατου  μοιράρχου Γιάννη Δ. Αικατερίνη που γύρισε όλη την Ελλάδα για να καταστεί δυνατή η συγγραφή αυτού του έργου που για εμάς τους απογόνους αποτελεί ένα θησαυρό. Ένα μεγάλο ευχαριστώ και στον αείμνηστο Γιώργο Παράσχου Αλεξανδρίδη που στην χορηγία του οποίου κατέστει δυνατή η πρώτη έκδοση του βιβλίου στην Σκιάθο το 1984.

Επί τω έργω τώρα...

Τα βιβλία (1984 και 2016 (επανέκδοση)

Η ομιλία του Θοδωρή Κοντάρα, επιμελητή 

της επανέκδοσης του βιβλίου του Γ. Αικατερίνη, 

η  Αγία Παρασκευή του Τσεσμέ (Κιόστε) Μικράς Ασίας 

στην εκδήλωση μνήμης του Γιάννη Καψή.

Αρχειακό βίντεο του 1984 από επίσκεψη Χαλκιδέων στην Αγία Παρασκευή και τον Τσεσμέ.

Το είχα για χρόνια στην κατοχή μου ως VHS και κάποια στιγμή αξιώθηκα να το μετατρέψω σε DVD και να αναρτηθεί στο YouTube. Η αξία του για όλους εμάς τους Αγιοπαρασκευούσηδες ανεκτίμητη. 

Οφείλω να ομολογήσω ότι σε street view της Google Earth το σημερινό Dalyan (η Αγία Παρασκευή) είναι ένα υπερσύγχρονο, καταπληκτικό μέρος με μαρίνα που φιλοξενεί εκατοντάδες σκάφη. Καμία σχέση με το βίντεο του 1984. Αυτό προς αποκατάσταση της αλήθειας.

Καλλιτεχνικές δημιουργίες μου με αναφορά στο χωριό μας

Πίνακας που δείχνει το περίφημο "Γιαλουδάκι"

Αν δεν αναφέρεις και το τιμώμενο πρόσωπο η ανάρτηση θα είναι ελλιπής.

Στη μνήμη του πατέρα μου Μάρκου λοιπόν...

πατήστε τον παρακάτω σύνδεσμο:

Μάρκος Βουτσάς (1916-1984)

Αναφορές για το χωριό μας

..............................................

Αγία Παρασκευή του Τσεσμέ-Χιακός Λαός

Νέα Κρήνη-Ᾱφιέρωμα στην Αγία Παρασκευή

Γιώργος Μ. Βουτσής (1953- ) : Αν μη τι άλλο... συνεχίζω.

 

Το ιστολόγιο " Ευβοείς Δημιουργοί " το δημιούργησα όταν διεπίστωσα ότι δεν υπήρχε κάτι ανάλογο στο ιντερνέτ. Το επεξεργάζομαι τέσσερα χρόνια περίπου. Είναι ένα έργο που δεν θα τελειώσει στο άμεσο μέλλον καθώς όλο και νέα δεδομένα θα έρχονται στην επιφάνεια και θα συμπληρώνουν το ψηφιδωτό αυτό. Δημιούργημα αγάπης για τον τόπο μου.

Ευβοείς Δημιουργοί

Το προσωπικό ιστολόγιο μου " Γιώργος Μ. Βουτσής " - Χάρτινα Καραβάκια

" Γιώργος Μ. Βουτσής " - Χάρτινα Καραβάκια

περιέχει την προσωπική μου πνευματική εργασία στους τομείς της ζωγραφικής και της λογοτεχνίας. Στη ζωγραφική έχω φτιάξει μεγάλους πίνακες (120χ80 εκ.) για την παλιά Χαλκίδα και κάποιους μικρότερους με το ίδιο θέμα. 

Ας δούμε λίγο αυτά τα ζωγραφικά έργα...

Γιώργος Μ. Βουτσής (1953- ) : Γιώργος Παρασκευάς ( - 2006) : Κείμενα του στο "Φίλαθλο" - pdf

Ο μοναδικός Γιώργος Παρασκευάς!

Ο φίλος μου!

Η μεγαλύτερη  ατάκα του ήταν:

« Το στάνταρ είναι μόνο ο θάνατος και οι φόροι»

Τα παρακάτω κείμενα είναι ιδιοκτησία του "Φιλάθλου"

Πατήστε τους παρακάτω συνδέσμους...

Ι- Γιώργος Παρασκευάς ( - 2006) : Κείμενα του στον "Φίλαθλο" -1 - pdf 

ΙΙ- Γιώργος Παρασκευάς ( - 2006) : Κείμενα του στο "Φίλαθλο" -2 - pdf

IΙΙ- Γιώργος Παρασκευάς ( - 2006) : Κείμενα του στο "Φίλαθλο" -3 - pdf

Ο αγαπημένος του Roy Buchanan

" Τα καλά παιδιά " Μια εκπομπή του Θανάση Πάνου για ... " Καλά Παιδιά "

Μια εκπομπή προ διετίας του Θανάση Πάνου στο Poets Radio.

......................................................... 

Ο τίτλος έχει δοθεί από μένα, γι αυτή την ομάδα των τεσσάρων  ποιητών, και βέβαια είναι δανεικός από την γκανγκστερική  ταινία " Τα καλά Παιδιά " του Μάρτιν Σκορτσέζε... Τώρα θα μου πεις τι σχέση έχουν οι ποιητές με τους γκάνγκστερς... Έλα ντε!

(Βέβαια το blog πλέον είναι αυτό εδώ...Εκείνο που δεν διαπραγματεύομαι είναι η ποιότητα (έστω η προσπάθεια γι αυτή...)

Πατήστε τον σύνδεσμο...

" Τα καλά παιδιά "

Από αριστερά πάνω με τους δείκτες του ρολογιού:

Θανάσης Πάνου, Γιάννης Κανδύλης, 

Γιώργος Βουτσάς, Σωτήρης Λάμπρου.

.....................................

 

Γιώργος Μ. Βουτσάς : " Αγνοούμαι... " - Μνήμη Δημήτρη Δεμερτζή (1926-2020)

Η κ. Παναγιώτα Παπαϊωαννου  τίμησε το ποίημα μου αποδίδοντας το "α καπέλα" με την υπέροχη φωνή της και την μοναδική αυτή ικανότητα απόδοσης. Την ευχαριστώ!

Αγνοούμαι...
      ............................

Αγνοούμαι
στην έρημο Ατακάμα της Χιλής,
κόκαλα, μόνο κόκαλα,
 εδώ και εκεί σπαρμένα...

Στο Βαλπαραΐσο 
το σκουριασμένο σκαρί βίραρε τις άγκυρες
και χάθηκε στο σύθαμπο.

Αγνοούμαι
στις θάλασσες της Αργεντινής,

εκεί, 
με αλυσίδες στον βυθό, για να μην αποδράσω...

Λιποθυμά στις πλατείες η μάνα μου
κράζοντας τ' όνομα μου 
με μια φωτογραφία στα ξυλιασμένα χέρια της.

Δεν θα επιστρέψω,
δεν θα τους ξαναδώ, 
θα ζω όμως
μες το μυαλό και την καρδιά τους.

..............................................

...........................................................................................

Η έρημος Ατακάμα στη βόρεια Χιλή είναι το πιο ξηρό μέρος στη Γη.

Το περίφημο «Χέρι της Ερήμου» ή αλλιώς Mano del Desierto δεσπόζει στην έρημο Ατακάμα.

Βρίσκεται 75 χιλιόμετρα νότια της πόλης της Αντοφαγάστα και είναι δημιουργία του χιλιανού γλύπτη Mario Irarrázabal.

Η γιγάντια παλάμη είναι κατασκευασμένη από σίδηρο και τσιμέντο ύψους περίπου 11 μέτρων, η οποία φαίνεται να ξεπροβάλλει μέσα από την άμμο.

Το γλυπτό εγκαινιάστηκε στις 28 Μαρτίου του 1992 και δημιουργήθηκε προς τιμήν των θυμάτων της αδικίας και των βασανιστηρίων, κατά τη διάρκεια του στρατιωτικού καθεστώτος στη Χιλή.