Γιώργος Μ. Βουτσής (1953- ) : " Όμορφος κόσμος " Μια δημοσίευση της "Νέας Προοδευτικής Εύβοιας"

Το ανήρτησε, κι αυτό, ο Κωστής Δεμερτζής, 

εκπλήσσοντας με, ευχάριστα! 

24/09/2021

Γιώργος Μ. Βουτσής (1953- ) : " Πριν από λίγο... " Μια δημοσίευση της "Νέας Προοδευτικής Εύβοιας"

Την έκανε, δια μίαν εισέτι φοράν, την έκπληξη
ο Κωστής Δεμερτζής. 
Εκεί, στην πολυαγαπημένη όγδοη σελίδα,

ανήρτησε το σύντομο ποίημά μου.

Το κατέταξε στα " χαϊκού "  ή " επιγράμματα ".

Αυτός, γνωρίζει...

 

Γιώργος Μ. Βουτσής (1953- ): Δίρφυς- Φούτζιγιαμα μετ' επιστροφής. " Νέα Προοδευτική Εύβοια" (Φύλλο-898)

 Το " Φούτζιγιάμα " μου έχει, καθώς φαίνεται, και συνέχεια...

Το "παρέλαβε" ο Κωστής Δεμερτζής... κοιμάμαι ήσυχος.

Γιώργος Μ. Βουτσής (1953- ): " Χαμένα καλοκαίρια". Μια δημοσίευση της "Νέας Προοδευτικής Εύβοιας"

 Ένα ποίημα με πολλούς αποδέκτες γραμμένο γύρω στο 2017 όταν η κρίση 
μας είχε πάρει παραμάζωμα. Ο μικρομεσαίος και ο φτωχός σε απόγνωση και 
οι σκέψεις για θηλειές στο λαιμό συχνές με μόνο αποτρεπτικό παράγοντα το " που θα αφήσω τους άλλους..." 

Για διακοπές καλοκαιρινές, ναι αυτές τις ολιγοήμερες που ονομάζει ο λαός " διακοπάρες! "σκωπτικά, ακόμη και για αυτές ούτε λόγος! 

Πόσο λυπηρό! Υπάρχουν βέβαια και τα εκατοντάδες εκατομμύρια συνανθρώπων μας που πεθαίνουν καθημερινά από δίψα, πείνα και απλές αρρώστιες στερούμενοι τα βασικά φάρμακα και έτσι παρηγορούμαστε... 

Ας είναι...

Γιώργος Μ. Βουτσής (1953- ): " Τα αποτελέσματα ". Από μια δημοσίευση της "Νέας Προοδευτικής Εύβοιας"

 Της 04/06/2021

 

 

Γιώργος Μ. Βουτσής (1953- ): "Τιμή εισιτηρίου δραχμαί... δύο δεκάραι! (Νέα Προοδευτική Εύβοια 07 05 2021)

Από τα πολύ αγαπημένα μου γραπτά, ενθυμούμενος την παιδική μου ηλικία.
Τα "εντοπίζει", εύκολα, ο Κωστής Δεμερτζής και με τιμά δημοσιεύοντας τα.

Το σπιτάκι των παππούδων ήταν πίσω από το σπίτι μας. Χέρσο οικόπεδο, πλέον, κάποτε έσφυζε από ζωή... όταν υπήρχαν οι άνθρωποι του. Το ίδιο θα συμβεί και με τον πλανήτη μας όταν θα εξαφανιστεί, με μαθηματική ακρίβεια ο άνθρωπος. Τα φυτά θα πάρουν την εκδίκηση τους, δεν βιάζονται, και θα εξαφανίσουν τα πάντα. Υπερβολές; Δείτε το Πρίπριατ στο Τσέρνομπυλ! Η φύση επιβάλλεται σιγά-σιγά στις ανθρώπινες κατασκευές. Σε λίγα χρόνια θα υπάρχει μόνο φυτικό βασίλειο και αυτό μεταλλαγμένο από την ραδιενέργεια. Αν δεν παρθούν, ΤΩΡΑ, αποφάσεις για την σωτηρία του πλανήτη σε λίγο θα είναι αργά!

Ολοκληρώνοντας για το σπιτικό μας προσθέτω και έναν άλλο πίνακα, πρόσφατο, που δείχνει την θέα από το παράθυρο αριστερά, ανεβαίνοντας για το σπιτάκι των παππούδων. Ακριβώς ακεί που παίζει το παιδάκι (εγώ) με τα καραβάκια που έφτιαχνα από πιτίκι, στη θάλασσα της... λεκάνης!

"Το μοδιστράδικο της Μπέμπας"

Γιώργος Μ. Βουτσής (1953- ) : " Η πόλη του πορθμού " - Δημοσίευση "Προοδευτικής Εύβοιας"

 

*Στρογγυλό: 
Μία ημικύκλια προβολή της παραλίας μπροστά στο ξενοδοχείο "Παλίρροια)

Στην αυριανή " Προοδευτική Εύβοια " της 19/2/2021

Γιώργος Μ. Βουτσής : " Αγνοούμαι " Προοδευτική Εύβοια

Πέντε μήνες από την αναχώρηση του Δημήτρη...

Ναι, το πραγματικό μου επίθετο είναι Βουτσής. Ο παππούς μου, από τον πατέρα, λεγόταν Ηλίας Βουτσής και ζούσε στην  Αγία Παρασκευή του Τσεσμέ. Πέθανε πολύ νέος από την ισπανική γρίπη το 1917 (δεν ξέρω αν και τότε υπήρχαν συνομοσιολογικά καθίκια για να πουν ότι πέθανε από... γεράματα!). Τον ακολούθησε στον θάνατο η γιαγιά μου Ευγενία (μετά 40 μέρες από τον καημό της). Τον πατέρα μου μεγάλωνε στο χωριό η γιαγιά του Αλεξάνδρα (από τη μάνα του Ευγενία). Με τον δεύτερο και τελειωτικό διωγμό με τον μικρό στην αγκαλιά της πέρασε με βάρκα στην Χίο. Εκεί την ρώτησαν, στα γρήγορα, ονοματεπώνυμο του πατέρα μου και εκείνη είπε Μάρκος Βουτσής. Ο γραφιάς άκουσε Βουτσάς και έτσι... Ας είναι όμως...απλά εξηγώ γιατί σε μερικούς ανθρώπους, που εκτιμώ, υπογράφω ως Βουτσής...

Τίμησε ο Κωστής Δεμερτζής το ποίημα μου "Αγνοούμαι " και το σχολίασε... τον ευχαριστώ!

Ένα μεγάλο ευχαριστώ και στην αυθόρμητη απόδοση του ποιήματος α-καπέλα, από την εξαιρετική φίλη κ. Παναγιώτα Παπαϊωάννου(ανιψιά του μεγάλου μας λαϊκού  συνθέτη).

.....................................

Πως μπορεί να κλείσει κανείς τα μάτια του σε ανθρώπινες τραγωδίες; Μου αρέσει που άκουσα στην ΤΒλάκωση ότι ο Τράμπ δεν είναι καλός γιατί κλείνει το μάτι σε δικτάτορες (Ερντογαν, Πούτιν,Κιμ Γιονγκ Ουν ). Δηλαδή η Ελλάδα; Η Κύπρος; Η Χιλή; Η Ουρουγουάη; Τα βιετνάμ;...Πόσο αστείοι είστε! Πόσο αστείοι...

...........................................

Γιώργος Μ. Βουτσής : " Χειμωνιάτικο πρωινό "

 

" Προοδευτική  Εύβοια" 08/01/2020

......................................................................................................

Γιώργος Μ. Βουτσής : " Μη μου χαθείς και συ! "

 Έχουμε - που έχουμε -  την τύφλα μας, ας μείνουμε ενωμένοι... Ας σκύψουμε στους ανθρώπους μας και όχι μόνο...
"Προοδευτική Εύβοια" Χριστουγεννιάτικη έκδοση...

Καλά Χριστούγεννα οικογενειακώς Κωστή Δεμερτζή 

και Κατερίνα Αγγελέτου!

Καλά Χριστούγεννα Κόσμε!

Γιώργος Μ. Βουτσής (1953-): "Εμπορική Τράπεζα στη Χαλκίδα" Σχολιάζουν την φωτογραφία ο Κ. και Δ.Δεμερτζής.

 Ο Κωστής Δεμερτζής στο εναρκτήριο της σαιζόν 2020-21 της μ.δ. (μετά Δημήτρη) εποχής, μου έκανε την τιμή να παρουσιάσει έναν ακόμη πίνακά μου και με γέμισε χαρά, το καλλίτερο δώρο για τον αγαπημένο μου μήνα, τον Σεπτέμβρη. Άνθρωπος του πνεύματος, υπεράξιος συνεχιστής του πατέρα του. Τον ευχαριστώ!

(Βλέπετε έγχρωμο τον πίνακα καθόσον εδώ, στην Ηγουμενίτσα, ενημερώνομαι στην ηλεκτρονική της μορφή).

Υπάρχει,όμως, και η αναφορά του Δημήτρη Δεμερτζή την 15η Μάρτη του '19 όταν δηλαδή δεν είχα ζωγραφίσει τον πίνακα. Με την προσθήκη των γραπτών του Δημήτρη θεωρώ την ανάρτηση ολοκληρωμένη πλέον.

Γιώργος Μ. Βουτσάς : " Η βόλτα " "Προοδευτική Εύβοια" Μια δημοσίευση...

 

Ο Κ. Δεμερτζής επιλέγει από τα ποιήματα μου ... 

Autumn Leaves · Cannonball Adderley

Γιώργος Μ. Βουτσής : " Η βαρκούλα μου "

Στο φύλλο της "Προοδευτικής Εύβοιας" της 23/10/2020 δημοσιεύτηκε, ως επιλογή, του φίλου Κωστή Δεμερτζή....

Με μια μικροεπέμβαση στο αρχικό και δημοσιευμένο...

 

Η βαρκούλα μου
 
 
Ψάρια δεν έπιασα,
δεν ωφελήθηκα απ' το θάνατο,
κέρδισα όμως όμορφες στιγμές,
που μόνο μια μικρή βαρκούλα
φέρνοντας σε αντίκρυ
με τη θάλασσα τη μάγισσα,
σου προσφέρει απλόχερα.
 
Πρωινά μαγευτικά
στο λυκαυγές.
Προετοιμασία,
η μηχανή,
το ξεκίνημα
και το πρώτο άγγιγμα
της θάλασσας με την παλάμη.
 
Βράδια κάτω απ’ τη γέφυρα του Ευρίπου
με τα φώτα, αναμμένα καντήλια,
προσευχή στο άπειρο.
 
Χαμένος σε σκοτάδια,
μεσοπέλαγα,
με κολατσιό και μουσικές,
και μόνο φως
την κάφτρα του τσιγάρου.

Γιώργος Μ. Βουτσής: " Αναπολώ "

 

 Από τη Συλλογή Διηγημάτων "Μετ' εμποδίων"

Εξαιρετικός ο Κώστας Κοβάνης 
Στο επάγγελμα λογιστής, άριστος λογοτέχνης, δοκιμιογράφος, ποιητής. 

Στο blog μου "Ευβοείς Δημιουργοί"
υπάρχει άφθονο υλικό για να τον γνωρίσετε.

Εδώ θα απολαύσετε συλλεκτικές αφίσες του κυρίως από την εποχή του μεσοπολέμου.

Κώστας Κοβάνης (1930-2017)

" Αναπολώ-Αφιερωμένο στον Κώστα Κοβάνη "

........................................

Γιώργος Μ. Βουτσής : " Την αγαπάμε αυτήν την πόλη "

 

Από τη δημοσίευση του ποιήματος στην " Προοδευτική Εύβοια " της 12 06 2020

Κωστής Δεμερτζής : Μια όγδοη σελίδα της Προοδευτικής Εύβοιας...09 10 2020.

 Την παραθέτω ολόκληρη, να μη λείπει τίποτα... 

Μαζί επισυνάπτω και ανταλλαγή ηλεκτρονικής αλληλογραφίας με θέμα τη συγκεκριμένη σελίδα, μεταξύ εμού και του Κωστή... έτσι...για το κλίμα της ανάρτησης και για την πληρότητα της.

"Κωστή χαιρετώ!

Τι κείμενο και τι χαρά διαβάζοντας το... Η χαρά διπλή γιατί είσαι ο μόνος που "είδες", μέσα στην προσωρινή εύπλαστη πλαστελίνη, την σκέψη μου όταν το έφτιαχνα. Μου είχε τεθεί το «γιατί με πλαστελίνη;) αλλά δεν απάντησα. Ναι έτσι είναι. Εξ άλλου ακόμα και τα σύμπαντα προσωρινά είναι και χάνονται μέσα στο πλήθος τους το απροσμέτρητο. Ευχαριστώ για τη χαρά αυτή... "

" Φίλε Γιώργο,

ξεκινώ τη μέρα μου με το μήνυμά σου, που μου δίνει μεγάλη χαρά.

Είναι αλήθεια ότι, περνώντας μάλλον σπάνια από τα γραφεία της Π.Ε., αφού είμαι διαρκώς μετακινούμενος, στερούμαι μεγάλο μέρος εκείνης της χαράς που είχε ο πατέρας μου, όταν είχε ένα σχόλιο, μιαν απάντηση για ένα δημοσίευμά του.

Η τέχνη σου προχωράει ένα βήμα παραπέρα από τις παλιές φωτογραφίες - που είναι, άλλωστε, και μέρος από την πηγή σου.

Όπως μπορεί ένας άνθρωπος, δεν μπορεί το μηχάνημα (εννοώ την φωτογραφική μηχανή) να αποδώσει αυτό που μόνο ο άνθρωπος μπορεί να νοιώσει - τον λόγο για τον οποίο κρατάμε και ζωγραφίζουμε τις αναμνήσεις μας.

Έτσι, ο πίνακάς σου, μαζί με τον Σκαρίμπα, αριστερά, και το Ομηρικό από κάτω - στην φωτογραφία γνωρίζεις και την γυναίκα μου, την Γιώτα - φτιάχνουν μια υπερκείμενη σύνθεση, αυτή της 8ης σελίδας της "Π.Ε".

Να είσαι καλά, καλή μας συνέχεια

Κωστής Δεμερτζής "

Κωστής Δεμερτζή: " Η Χαλκίδα της μνήμης ". Σκέψεις για έναν πίνακα με πλαστελίνη του Γιώργου Βουτσά.

 Τι να γράψω εγώ; Τα γράφει όλα, γλαφυρότατα, ο Κωστής Δεμερτζής.

Σιωπή...

Ευχαριστώ Κωστή, φίλε μου.

................................................................................................................................

Γιώργος Μ. Βουτσής: " Ο μπαρμπέρης "

Ο πατέρας μου Μάρκος έβγαλε κάποιες τάξεις του "Ελληνικού σχολείου" Μετά στράτευση και ο πόλεμος. Πήρε απολυτήριο τον Απρίλη του '41 αλλά αυτός με τον φίλο και ομοϊδεάτη του Αγγελή Βαζάκα κατατάχτηκαν ως εθελοντές στο πολεμικό ναυτικό στη Μέση Ανατολή. Μεγάλες περιπέτειες και επιστροφή στην Χαλκίδα το 1946.όλα αναφέρονται με κάθε δυνατή λεπτομέρεια στο βιβλιαράκι που έφτιαξα προς τιμή του και έχει τίτλο τον συνολικό χρόνο που υπηρέτησε την πατρίδα...(πατήστε τον παρακάτω σύνδεσμο για να το διαβάσετε...σε pdf μορφή):

Οκτώ χρόνια Τρεις μήνες και Δεκαπέντε μέρες  

Ο μπαρμπέρης 

.............

Τα βράδια η κούραση έρχονταν βαριά
του παρέλυε τα μέλη.
Ολημερίς ορθοστασία
γύρω από την πολυθρόνα
τα βήματά του "γραμμένα" 
στα μαυρόασπρα πλακάκια.

Φτωχοί,μεροκαματιάρηδες
αλλά και πλούσιοι οι πελάτες
άλλοι καλοπλήρωναν, άλλοι βερεσέ
αλλά η δουλειά πάντα ίδια!
Ά! 'Ολα κι όλα!

Σχολαστικά φρόντιζε  τις κόμες
τι ήχος και αυτός του ψαλιδιού,
σαν έκοβε τις τρίχες τις περίσσιες
γεμίζοντας με τούφες τη λευκή πετσέτα!

Γύρω-γύρω απ την πολυθρόνα
σαν γλύπτης σε δύσκολο μάρμαρο
με το θανατηφόρο δυνητικά ξουράφι
πελεκούσε φαβορίτες,μουστάκια, γενάκια.

Στο τέλος πάντα με ένα βήμα πίσω 
έλεγχε το αισθητικό αποτέλεσμα!

Καλλιτέχνης στα κεφάλια ο πατέρας
τελείωνε πάντα τη δουλειά 
με άφθονη φθηνή κολόνια
και με το κλασσικό πια
"με τις υγείες σας!"

Έργα μου από μνήμης καθόσον δεν υπάρχουν φωτογραφίες. Είναι όμως ακριβής η αναπαράσταση αφού εκεί δούλευα για έξι χρόνια ξεσκονίζοντας τους πελάτες. 

Η "Προοδευτική Εύβοια " δημοσίευσε το " Μήνυμα εξ Ηγουμενίτσης "

Γιώργος Μ. Βουτσής: " Μετά το κλείσιμο"

 Τώρα να πω ότι την παιδική μου και εφηβική ηλικία την χάρηκα όπως άρμοζε; Όχι! Δεν ήταν και πολύ λογικό να δουλεύει στο δημοτικό και στο γυμνάσιο ένα παιδί που είχε στόχους. Θα συμφωνήσω όμως ότι ήταν άκρως ενδιαφέρουσες περίοδοι της ζωής μου και με επηρέασαν σε μεγάλο βαθμό. Ενώ θα περίμενε κανείς όμως, να είναι αρνητικές οι συνέπειες των ταλαιπωριών μου συνέβη ακριβώς το αντίθετο. Στα δεκαοκτώ μου ήμουν ένας καλοσυνάτος, ονειροπόλος και φιλομαθής τύπος με τρομερές ευαισθησίες (αυτές με καθάρισαν σαν αυγό)...

Από την δημοσίευση του στην "Προοδευτική Εύβοια" του Δημήτρη Δεμερτζή.

Μετά το κλείσιμο
.................


Συμμάζεμα τις καρέκλες, μια σκούπα 
και σβήσιμο τα μεγάλα φώτα...
Ρουτίνα απαραίτητη με το κλείσιμο,
αλλά μετά την υπερένταση της δουλειάς
ποιος είχε δύναμη να φύγει αμέσως;
Μαζευόμασταν έξω απ' το ουζερί
και καπνίζαμε, τα λόγια λίγα.


Με το "άντε καληνύχτα παιδιά, καλό ξημέρωμα!"
άλλο τσιγάρο κολλούσα στα χείλη και πήγαινα 
παραλία μεριά να την απολαύσω άδεια 
από φιγουρατζήδες και τους δήθεν.
Δεν ξέρω, από τότε αυτοί οι τύποι με χαλούσαν
ανεξαρτήτως φίλου.

Άδεια λοιπόν η παραλία,φυσούσα τον καπνό
στο μαύρο ουρανό και ξεχώριζε σαν γαλαξίας.
Ελάχιστα τα ανοιχτά μαγαζιά πλέον 
αλλά "ο Μανώλης ο τρελός", σταθερή αξία,
πάντα εκεί και οι πιστοί του θαμώνες.

Ένα παγωτό κασάτο, το κουταλάκι στη θάλασσα
και σιγά σιγά έπαιρνα το δρόμο του γυρισμού
για το σπίτι, καπνίζοντας άλλα δυο στο δρόμο,
σιγοτραγουδώντας κανένα ιταλικό 
που τότε ήταν της μόδας.

Έργο μου με λάδια σε καμβά. Το έχω χαρίσει...

Η ταβέρνα " Ο Νείλος " στη στροφή, μετά την "Αύρα" εκεί στον Καράμπαμπα.

Άλλο ένα "θύμα" της  απληστίας, ανοργανωσιάς, ελλείψεως σεβασμού προς την πόλη.

Γιώργος Μ. Βουτσής: " Το σπίτι στην ανηφοριά "

 Σπίτι πατρικό.Εκεί γεννιέσαι,μεγαλώνεις,ονειρεύεσαι.

Κάποια στιγμή φεύγεις και είναι σαν λουλουδάκι που ξεριζώνουν βίαια.

Διπλή στεναχώρια όταν κάποτε, οι συνθήκες, το φέρουν να φύγουν πρόωρα οι άνθρωποι σου που το κατοικούσαν και το ίδιο το σπίτι χαθεί. Τότε νοιώθεις τεράστιο κενό που προσπαθείς να το αναπληρώσεις παντειοτρόπως... εγώ γράφοντας και με τον χρωστήρα...

Το σπίτι στην ανηφοριά 
   .......................  

Ο δρόμος τώρα έχει άσφαλτο,
η ανηφοριά δεν σε κουράζει τόσο
ούτε τα παπούτσια σου γεμίζουν σκόνη
απ αυτή που τον κάλυπτε παλιά.
Ο στύλος με το παλιό φανάρι,
υπάρχει ακόμα,
εκεί που κρεμούσαμε τα φιδάκια
για να τρομάζουμε
τους νυκτερινούς διαβάτες,
που γύριζαν
αποκαμωμένοι απ το μεροκάματο.

Ο Βαγγελης,ο Κωστας,ο Μιχάλης
ήταν η παρέα μου,
σκέτοι μικροδιάβολοι 
αλλά πρέπει να πω ότι
το διασκεδάζαμε!
Τα πλαϊνά του δρόμου
με τις μαργαρίτες,
έχουν γίνει πεζοδρόμια
τίγκα στο αυτοκίνητο!
Το παλιό γραφικό γεφυράκι
που από κάτω του περνούσαν
τα βρόχινα νερά,
ένας μικρός χείμαρρος,
μπαζώθηκε κι αυτό
και από πάνω του βάναν και ένα εικονοστάσι !
φυσάει λίγο,
αλλά η εξάτμιση από μια σακαράκα
που ανεβαίνει ασθμαίνοντας,
με εμποδίζει να αναπνεύσω
το εσπερινό αγεράκι.
Η πόρτα στρίγγλισε στο άνοιγμα,
παραμέρισα τ αγριόχορτα
και ανέβηκα σιγά-σιγά τα σκαλιά
με τα σπασμένα μάρμαρα.
Ο γάτος σκιάχτηκε
νιαούρησε άγρια και εξαφανίστηκε
στο ανοιχτό υπόγειο.
Κάθισα σε μια μισοσπασμένη καρέκλα
στο μπαλκόνι...
" να σου ψήσω ένα καφεδάκι παιδάκι μου;"
" ναι μάνα φτιάξε
έχω πολύ διάβασμα απόψε "
" διάβασε όσο αργά θέλεις
αλλά μην καπνίζεις τόσο πολύ
είσαι μικρό παιδί ακόμη ! "
Από το καθιστικό ακούστηκε ο γέρος
" ας το παιδί ήσυχο ρε Μπέμπα
εσύ θα του πείς τι θα κάνει;"

Ακόμα καπνίζω αρκετά...
Είχα καιρό να έρθω
στο άδειο από ανθρώπους
πατρικό μου.
Η κατηφόρα φεύγοντας
ήταν εύκολη,
όπως όλες οι κατηφόρες.
.....................................
Γ/Β Στη μνήμη των γονέων μου.

Έργο μου. Λάδια σε καμβά 60χ80 εκ.

Από την δημοσίευση του στην ¨Προοδευτική Εύβοια"

με σχόλιο του Δημήτρη Δεμερτζή...

Το ποίημα υπάρχει στην ποιητική μου συλλογή "Χάρτινα καραβάκια"

την οποία μπορείτε να δείτε και να κατεβάσετε ελεύθερα σε pdf μορφή:

Χάρτινα καραβάκια